Son dönemde popülerleşen 'dijital miras' kavramı, aslında teknoloji devlerinin verilerimiz üzerindeki mutlak hakimiyetini meşrulaştırıyor mu? Bir yakınızın vefatından sonra onun bulut hesabına erişmek için verdiğiniz hukuki savaş, aslında kişisel verilerin korunması ilkesiyle tamamen çelişiyor. Şirketler, kullanıcıların ölümü sonrası verileri silmek yerine bunları yapay zeka modellerini eğitmek için bir 'ham madde' olarak mı kullanıyor? Dijital ayak izlerimiz, rızamız dışında birer ticari meta haline mi getirildi? Bu konuda etik sınırlar nerede başlıyor ve nerede bitiyor? Sizce dijital varlıklarımız üzerinde gerçekten bir söz hakkımız var mı, yoksa biz sadece verilerimizi geçici olarak yöneten kiracılar mıyız?