Son dönemde LinkedIn ana sayfamız, herkesin her gün bir 'öğretici ders' çıkardığı, mükemmel kariyer adımları attığı ve bitmek bilmeyen bir başarı hikayeleri silsilesine dönüştü. Gerçekten herkes bu kadar tutkulu ve başarılı mı, yoksa hepimiz kurumsal birer performans sanatçısı mı olduk? İnsanların yaşadığı gerçek başarısızlıkları, işten çıkarılmaları veya tükenmişliklerini neden sadece 'başarı hikayesine giden yolda bir basamak' gibi sunmak zorundayız? İş hayatındaki bu sahte şeffaflık, aslında özgünlüğümüzü mü öldürüyor? Sizin çevrenizde 'LinkedIn kişiliği' ile gerçek kişiliği arasında dağlar kadar fark olan kaç kişi var? Yoksa bu platform artık sadece profesyonel bir maskeli balo mu?